Κλείνω τα μάτια μου, μόνο για μια στιγμή, και η στιγμή πάει.Ολα τα όνειρά μου περνούν μπροστά στα μάτια μου, μια περιέργεια. Σκόνη στον άνεμο … Αυτό το τραγούδι … Σκέπτομαι πόσο καιρό έχω να ακούσω αυτό το τραγούδι;  Ήμουν 12 χρονών το καλοκαίρι του 77 όταν κυκλοφόρησε στα καλύτερα μου, ανεμελιά, διάθεση για περιπέτεια. Θυμάμαι το 76 η υποχρεωτική εκπαίδευση πήγε από τα έξι χρόνια σε εννέα και κάλυψε εκτός από το δημοτικό και τον πρώτο κύκλο της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, το τριετές γυμνάσιο. Και; Δεν είχα σκοπό της ζωής μου να φάω τα χρόνια μου στα θρανία. Με έτρωγαν τα όνειρα μου έκανα για μέρη μακρινά, τα βράδια πριν μαζευτούμε στα σπίτια μας έλεγα στους φίλους μου για τον πατέρα μου που είχε την τύχη και γύρισε όλον τον κόσμο μα όλον τον κόσμο ήταν καπετάνιος. Οι ιστορίες του δεν είχαν τελειωμό τι να σας πω έλεγε σε μένα και την αδελφή μου, για τα λιοντάρια για τα καγκουρό για τους πιγκουίνους τι; Όλα τα ήξερε και όλα τα είχε δει. Καμάρωνα για τον πατέρα μου και σε κάθε ευκαιρία έλεγα σε όλους για τα ταξίδια του και τις εμπειρίες που απέκτησε, με τόσο στόμφο σαν να ήμουν εγώ ο καπετάν Μπάμπης.

 Ένας λεβέντης ο πατέρας μου δυο μέτρα άντρας μαύρα μαλλιά μαύρα μάτια άγριο βλέμμα διαπεραστικό αλλά καρδιά μικρού παιδιού. Όταν πήγαινε στο καφενείο καμιά φορά με έπαιρνε μαζί του, εκεί χαιρετούσε τους πάντες και όλοι τον ρωτούσαν για τα ταξίδια του. Δεν τον είχαμε κάθε μέρα όπως οι υπόλοιπες οικογένειες αλλά όταν ήταν σπίτι τα γέλια και η χαρές μας περίσσευαν! Η μαμά μου η κλασική μαμά, φάε το φαί σου όλο, ντύσου μην κρυώσεις πλύνε τα δόντια σου, άλλαξε ρούχα, χτενίσου. Μια κούκλα η μάνα μου με μεγάλα καταγάλανα μάτια μακριά μαύρα μαλλιά που τα έλυνε μόνο όταν ερχόταν ο πατέρας μου. Η αδελφή μου μια φωτοτυπία της μάνας μου που διέφεραν μόνο στην ηλικία ήταν μόνο έξι χρονών. 

Το καλοκαίρι του 77 τον περιμένουμε να έρθει και ανυπομονούμε να τον πάρουμε αγκαλιά ,εννοείται να πάρουμε και το δωράκι που πάντα μας έφερνε! Βγήκαμε στην Πατησίων και πήραμε ταξί πάμε για τον Πειραιά, ο πατέρας μου έρχεται το απόγευμα αλλά δεν αντέχουμε την αναμονή και φύγαμε κάνα δυο ώρες νωρίτερα. Ο ταξιτζής είναι ένας νεαρός  σοβαρός μεν αλλά τα μάτια του δεν τα ξεκόλλαγε από την μάνα μου που είχε λύσει τα μαλλιά της φορώντας τα καλά της ρούχα για να υποδεχτεί τον πατέρα μας.

Κάθε τρεις και λίγο έβρισκε μια πρόφαση για να φτιάξει τον εσωτερικό καθρέπτη του αυτοκινήτου ώστε να βλέπει καλύτερα την μάνα μου. Αχ και να ήταν τώρα ο πατέρας μου εδώ να σου σπάσει τα μούτρα σκέφτηκα από μέσα μου. Ακούμε μια εκπομπή στο ραδιόφωνο και προφανώς δεν ταιριάζει στο κλήμα που προσπαθεί να δημιουργήσει ο ταξιτζής και ψάχνει για κάτι πιο απαλό αλλάζοντας σταθμούς συνεχώς ώσπου το βρήκε. «Πολύ ωραίο τραγούδι συμφωνείται;» Είπε ο ταξιτζής στην μάνα μου κοιτώντας την από τον καθρέπτη. «Δεν γνωρίζω εγγλέζικα» του απάντησε γυρνώντας το κεφάλι της προς το παράθυρο και σηκώνοντας το φρύδι της απαξιώτικα. «Έστω..η μελώδια; Tι έχετε να πείτε για την μελώδια σας αρέσει;» Είπε και συμπλήρωσε «Είναι καινούριο μόλις κυκλοφόρησε λέγεται Σκόνη Στον Ανεμο στα ελληνικά». Καμιά απάντηση. Εμένα Όμως μου άρεσε! Για κάποιον λόγο με συνεπήρε ο ρυθμός του με γαλήνεψε  και ας μην ήξερα τι έλεγε. Φτάσαμε στον Πειραιά και δεν φεύγει από το μυαλό μου ούτε ο ρυθμός του ούτε τα λογία που τα ψέλλιζα όπως νάνε. «Σκόνη Στον Ανεμο  το ξέρεις πατέρα αυτό το τραγούδι;» τον ρώτησα μετά τις αγκαλιές και τα φιλία. «Οχι άντρακλα μου δεν το ξέρω, ξέρω μόνο ότι μεγάλωσες από την τελευταία φορά που σε είδα πέντε πήχες» είπε γελώντας με φίλησε και πήρε αγκαλιά την μάνα μου όλο λαχτάρα. Αυτό δεν είχε ξανά γίνει.  Ότι και να είχα ρωτήσει όποια απορία είχα πάντα είχε μια απάντηση ήξερε τα πάντα και κόλλησε σε ένα τραγούδι; Ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά που τον ρώτησα κάτι και δεν το ήξερε.                          Όλα είναι σκόνη στον άνεμο. Το ίδιο παλιό τραγούδι, μόνο μια σταγόνα νερού σε μια ατέλειωτη θάλασσα. Το μόνο που κάνουμε και φτάνει στο έδαφος αν και αρνούμαστε να το δούμε. Σκόνη στον άνεμο. Μην επαναπαύεσαι, τίποτα δεν διαρκεί για πάντα, αλλά η γη και ο ουρανός φεύγουν μακριά .Και όλα τα χρήματά σας δεν θα αγοράσουν άλλο ένα λεπτό.                                                                         

Δεν μάθαμε ποτέ πως έγινε ακριβώς . Τον χάσαμε έτσι απλά. Ξυπνήσαμε ένα πρωί και βούλιαξε η χαρά και το γέλιο για πάρα πολλά χρόνια μαζί με το βαπόρι του πατέρα μου. Όλα αυτά μέχρι σήμερα, σήμερα είναι μέρα χαράς, μεγάλης χαράς! Σήμερα έγινα θειος! Ναι θειος η αδελφή μου μας έκανε τον απόγονο το καμάρι μας τον μικρό Μπάμπη!

ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΑΦΗΝΑ

ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΡΑΦΗΝΑ

Το φεγγάρι δεν είναι πλανήτης όπως πιθανώς νομίζουμε, αλλά δορυφόρος. Μάλιστα πρόκειται για τον μοναδικό φυσικό δορυφόρο της Γης.

Βέβαια ο όρος αυτός έχει επικρατήσει να χρησιμοποιείται ακόμη και για δορυφόρους άλλων πλανητών.

Η επίσημη ονομασία του είναι Σελήνη και το μέγεθος του είναι πολύ μικρότερο από αυτό του πλανήτη μας, καθώς έχει όγκο ίσο με το 1/50 περίπου του όγκου της Γης, ενώ και η μάζα του αγγίζει μόλις το 1/80 της μάζας της   γης.

Στη Σελήνη ασκούνται βαρυτικές δυνάμεις, όπως ακριβώς και στη Γη, με τη διαφορά όμως ότι περιορίζονται μόλις στο 1/6 της δικής μας βαρύτητας. 

Το φεγγάρι μας έχει διάμετρο 3480 km, ενώ η μέση απόστασή του από τη Γη αγγίζει τα 360000 km.

Πήρε το όνομα του από το ρήμα φέγγω γιατί πολύ απλά είναι το πιο λαμπερό ουράνιο σώμα που παρατηρούμε από τη Γη, συνήθως κατά την διάρκεια της νύχτας.

Πως φωτίζεται το φεγγάρι;

Από που παίρνει το φεγγάρι όλο αυτό το φως και γιατί το βλέπουμε τόσο καθαρά από τη Γη ακόμη και με γυμνό μάτι;

Αυτό οφείλεται καθαρά στην πολύ μικρή απόσταση του από τη Γη μιας και το ουράνιο αυτό σώμα δεν είναι αυτόφωτο όπως ο Ήλιος, αλλά ετερόφωτο καθώς παίρνει φως από αυτόν. 

Και πως γίνεται αυτό; Πολύ απλά, αυτό που συμβαίνει κατά τη διάρκεια της νύχτας είναι ότι οι ακτίνες του ήλιου όπως πέφτουν στην επιφάνεια του φεγγαριού ανακλώνται και φτάνουν σε μας με τρόπο ώστε να φαίνεται ότι ο δορυφόρος μας φέγγει από μόνος του!

Και ακριβώς επειδή η επιφάνεια που φωτίζεται διαφοροποιείται συνέχεια, καθώς περιστρέφεται, έτσι προκύπτουν οι διάφορες φάσεις της Σελήνης.

Όταν είναι γεμάτο το φεγγάρι, δηλαδή είναι ορατό στο σύνολο του, λέμε ότι έχουμε πανσέληνο και αυτό συμβαίνει κάθε 14 ή 15 μέρες.

Από την άλλη, όταν ευθυγραμμίζονται η Γη με τον Ήλιο και τη Σελήνη, το φεγγάρι σκεπάζεται από τη σκιά του πλανήτη μας και παρατηρείται ένα φαινόμενο που ονομάζεται έκλειψη Σελήνης.

Αν η ευθυγράμμιση είναι πλήρης τότε λέμε ότι έχουμε ολική έκλειψη, ενώ μπορούμε να έχουμε και μερική, σε περίπτωση που κάποιο σώμα ξεφύγει λίγο.

  Η μορφολογία του εδάφους της Σελήνης μοιάζει με αυτό της Γης καθώς εμφανίζει βουνά, πεδιάδες και κρατήρες. Μάλιστα οι επιστήμονες αρχικά είχαν ονομάσει τις πεδιάδες θάλασσες επειδή θεωρούσαν πως εκεί υπήρχε νερό.

Πάντως αν και το φεγγάρι δεν διαθέτει νερο, επηρεάζει πολύ την συμπεριφορά του νερού στη Γη!

Το φαινόμενο της παλίρροια για παράδειγμα οφείλεται στην βαρυτική έλξη που ασκεί η Σελήνη στη Γη, η οποία με τη σειρά της οφείλεται στην κοντινή απόσταση μεταξύ των δύο ουράνιων σωμάτων.Τελικά δεν είναι τυχαίο ότι επηρεάζει τόσο πολύ και εμάς τους ίδιους μιας και το ανθρώπινο σώμα αποτελείται σχεδόν κατά 80% από νερό!    

Υπάρχουν αρκετές θεωρίες για τη δημιουργία της Σελήνης. Σύμφωνα με μία από αυτές το φεγγάρι αποκολλήθηκε από τη Γη λόγω φυγόκεντρων δυνάμεων και μπήκε σε τροχιά γύρω από αυτή.

Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία η Σελήνη ήταν προσχηματισμένη, ενώ μια τρίτη θεωρία προτείνει ότι τα δύο ουράνια σώματα δημιουργήθηκαν ταυτόχρονα στον αρχέγονο δίσκο. 

Όλες οι παραπάνω θεωρίες δεν έχουν επαρκή επιστημονική τεκμηρίωση, ενώ παράλληλα αδυνατούν να εξηγήσουν την υψηλή στροφορμή (ιδιότητα που χαρακτηρίζει τα περιστρεφόμενα σώματα) που υπάρχει στο σύστημα Γης-Σελήνης.                                                                     

Για αυτό οι περισσότεροι αστροφυσικοί τείνουν σε μια πιο "εκρηκτική" θεωρία δημιουργίας του μοναδικού δορυφόρου μας, λόγω και του ασυνήθιστα μεγάλου μεγέθους του σε σχέση με το μέγεθος του πλανήτη μας. 

Πιο συγκεκριμένα, πριν από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια, λίγο μετά τη δημιουργία της Γης, έγινε μια μεγάλη κοσμική σύγκρουση την οποία η NASA ονομάζει "Big Whack".

Ένα ουράνιο σώμα, πιθανότατα πλανήτης  ή αστεροειδής, ονόματι "Θεία", ο οποίος είχε το μέγεθος του Άρη, προσέκρουσε πάνω στη νεοσύστατη Γη.

Το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη αυτού απορροφήθηκε από τη Γη μετά τη σύγκρουση, ωστόσο ο πλανήτης μας υπέστη σημαντική συρρίκνωση λόγω της μεγάλης διαφυγής υλικού στο διάστημα.Επίσης πιστεύεται ότι λόγω της σύγκρουσης αυτής η Γη έχασε το απόλυτα σφαιρικό (στρογγυλό) σχήμα της.

Το υλικό που διέφυγε στο διάστημα, δημιούργησε ένα νέφος πετρωμάτων σε υγρή και αέρια μορφή. Η ψύξη των σωμάτων αυτών οδήγησε στο σχηματισμό γύρω από τη Γη ενός δακτυλίου  παρόμοιο με αυτόν του Κρόνου.

Με την πάροδο του χρόνου, τα υλικά αυτά πήραν στερεή μορφή δημιουργώντας το φεγγάρι με τη μορφή που έχει σήμερα.Επίσης πιστεύεται ότι λόγω της σύγκρουσης αυτής η Γη έχασε το απόλυτα σφαιρικό (στρογγυλό) σχήμα της.

Το υλικό που διέφυγε στο διάστημα, δημιούργησε ένα νέφος πετρωμάτων σε υγρή και αέρια μορφή. Η ψύξη των σωμάτων αυτών οδήγησε στο σχηματισμό γύρω από τη Γη ενός δακτυλίου παρόμοιο με αυτόν του Κρόνου.

Με την πάροδο του χρόνου, τα υλικά αυτά πήραν στερεή μορφή δημιουργώντας το φεγγάρι με τη μορφή που έχει σήμερα.

Τέλος υπάρχει μια συμπληρωματική θεωρία σύμφωνα με την οποία αρχικά είχαν δημιουργηθεί δύο φεγγάρια.

Αυτά στην πορεία συνενώθηκαν και σχημάτισαν την σημερινή Σελήνη.

Μάλιστα αυτή η προσέγγιση δίνει και μια ικανοποιητική απάντηση για την διαφορά πάχους που εμφανίζει ο φλοιός της Σελήνης στην αθέατη πλευρά της.

Όπως υπολογίζεται ο φλοιός του δορυφόρου μας είναι γύρω στα 50 χιλιόμετρα πιο παχύς στη σκοτεινή πλευρά του, καθώς εκεί θεωρούν οι επιστήμονες ότι έγινε η συνένωση των δύο φεγγαριών.